1 Тады падыходзяць да Ісуса іеруеалімскія кніжнікі і фарысеі, кажучы:
2 Чаму Твае вучні парушаюць уставу старэйшых? бо не мыюць сваіх рук, калі ядуць хлеб.
3 Ен жа сказаў ім у адказ: чаму і вы парушаеце Божую запаведзь дзеля вашай уставы?
4 Бо загадаў Бог, кажучы: «шануй бацьку твайго і маці»; і: «хто зневажае бацьку і маці, няхай смерць панясе».
5 Вы ж гаворыце: калі хто скажа бацьку ці маці: «дар (Богу) тое, што ад мяне было б табе ўспамогаю»,
6 Той можа і не шанаваць свайго бацьку ці сваю маці; і адмянілі вы Божую запаведзь дзеля вашай уставы.
7 Крывадушнікі! Добра аб вас прарочыў Ісая, кажучы:
8 «Блізкія да Мяне гэтыя людзі сваімі вуснамі і шануюць Мяне языком, сэрца ж іх далёкае ад Мяне.
9 Але дарэмна шануюць Мяне, навучаючы навукам — людскім уставам».
10 I Ен, паклікаўшы людзей, казаў ім: слухайце і разумейце!
11 Не тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека; але што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека.
12 Тады, падышоўшы, Яго вучні сказалі Яму: ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся;
13 Ен жа сказаў у адказ: кожная расліна, якую насадзіў не Бацька Мой нябесны, будзе вырвана з коранем.
14 Пакіньце іх: яны — сляпыя павадыры сляпых; а калі сляпы вядзе сляпога, абодва ў яму ўпадуць.
15 Пётр жа сказаў Яму ў адказ: растлумач нам гэтую прыпавесць.
16 А Ісус сказаў: няўжо і вы не разумееце?
17 Хіба не ведаеце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, ідзе ў жывот і выходзіць лонкі;
18 А што з вуснаў выходзіць, з сэрца зыходзіць, і тое апаганьвае чалавека.
19 Бо з сэрца зыходзяць ліхія думкі, забойствы, пералюбы, распуста, крадзеж, крывапрысяганне, богазнявага:
20 Гэта апаганьвае чалавека; а есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека.
21 I, выйшаўшы адтуль, Ісус адышоў у землі Тырскія і Сідонскія.
22 I вось. жанчынахананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, пачала крычаць Яму, кажучы: злітуйся нада мною, Госпадзе, сыне Давідаў! Маю дачку цяжка мучыць дэман.
23 Ен жа не адказаў ёй ні слова. I, падышоўшы, Яго вучні прасілі Яго, кажучы: адпусці яе, бо крычыць услед нам.
24 Ен жа сказаў у адказ: Я пасланы толькі да загінулых авечак дому Ізраілевага.
25 Але яна, падышоўшы, кланялася Яму, кажучы: Госпадзе, дапамажы мне!
26 Ен жа сказаў у адказ: нядобра забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам.
27 А яна сказала: так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, што падаюць са стала іх гаспадароў.
28 Тады ў адказ Ісус сказаў ёй: о жанчына! вялікая твая вера; няхай будзе табе, як ты хочаш. I паправілася яе дачка ў тую гадзіну.
29 I, адышоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага; і, узышоўшы на гару, сеў там.
30 I падышло да Яго мноства народу разам са сваімі кульгавымі, сляпымі, нямымі, калекамі і многімі іншымі і клалі іх да Ісусавых ног, і Ен вылечыў іх.
31 Так што дзівіўся народ, бачачы, што нямыя гавораць, калекі здаровыя, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць; і славіў Бога Ізраілевага.
32 А Ісус, паклікаўшы Сваіх вучняў, казаў: шкада Мне народу, што ўжо тры дні знаходзіцца пры Мне, а не мае што есці; і адпусціць іх галодных не хачу, каб яны не саслаблі ў дарозе.
33 I казалі Яму вучні Яго: дзе нам узяць у пустэльні гэтулькі хлябоў, каб накарміць гэтакую грамаду?
34 I кажа ім Ісус: колькі хлябоў маеце? Яны ж сказалі: сем і крыху рыбак.
35 I Ен загадаў народу ўзлегчы на зямлю;
36 I, узяўшы сем хлябоў і рыбы, аддаўшы падзяку, паламаў і даў Сваім вучням, а вучні народу.
37 I елі ўсе і наеліся; і пазасталых кавалкаў назбіралі сем поўных кашоў.
38 А тых, што елі, было чатыры тысячы мужчын, апроч жанчын і дзяцей.
39 I, адпусціўшы народ, Ен сеў у човен і прыбыў у межы Магдалінскія.