1 και εγενετο εν τω ελθειν αυτον ειϲ οικον τινοϲ των αρχοντω̅ φαρειϲαιων ϲαββατω φαγειν αρτον και αυτοι ηϲαν παρατηρουμενοι αυτον
2 και ιδου ανθρωποϲ τιϲ ην υδρωπικοϲ εμπροϲθεν αυτου
3 και αποκριθειϲ ο ι̅ϲ̅ ειπεν προϲ τουϲ νομικουϲ και φαρειϲαιουϲ λεγων {εξεϲτ}
[26] τω ϲαββατω θεραπευϲαι η ου
4 οι δε ηϲυχαϲαν και επιλαβομενοϲ ιαϲατο αυτον και απελυϲεν
5 και προϲ αυτουϲ ειπε̅ τινοϲ υμων υιοϲ η βουϲ ειϲ φρεαρ πεϲειται και ουκ ευθεωϲ αναϲπαϲει αυτον εν ημερα του ϲαββατου
6 και ουκ ιϲχυϲαν ανταποκριθηναι προϲ ταυτα
7 ελεγεν δε προϲ τουϲ κεκλημενουϲ παραβολην επεχων πωϲ ταϲ πρωτοκλιϲιαϲ εξελεγοντο λεγων προϲ αυτουϲ
8 οταν κληθηϲ υπο τινοϲ ειϲ γαμουϲ μη κατακλιθηϲ ειϲ την πρωτοκλιϲιαν μηποτε εντειμοτεροϲ ϲου η κεκλημενοϲ υπ αυτου
9 και ελθων ο ϲε και αυτο̅ καλεϲαϲ ερει ϲοι δοϲ τουτω τοπον και τοτε αρξη μετα αιϲχυνηϲ τον εϲχατον τοπον κατεχειν
10 αλλ οταν κληθειϲ πορευθειϲ αναπεϲε ειϲ τον εϲχατον τοπον ινα οταν ελθη ο κεκληκωϲ ϲε ερει ϲοι φιλε προϲαναβηθι {α}
[27] τοτε εϲται ϲοι δοξα ενωπιον παντω̅ των ϲυνανακειμενων ϲοι
11 οτι παϲ ο υψων εαυτον ταπεινωθηϲεται και ο ταπεινω̅ εαυτον υψωθηϲεται
12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν ποιηϲ αριϲτον η δειπνον μη φωνει τουϲ φιλουϲ ϲου μηδε τουϲ αδελφουϲ ϲου μηδε τουϲ ϲυγγενιϲ ϲου μη γειτοναϲ πλουϲιουϲ μηποτε και αυτοι αντικαλεϲωϲιν ϲε και γενηται ανταποδομα ϲοι
13 αλλ οταν δοχην ποιηϲ καλει πτωχουϲ αναπειρουϲ χωλουϲ τυφλουϲ
14 και μακαριοϲ εϲη οτι ουκ εχουϲιν ανταποδουναι ϲοι ανταποδοθηϲεται γαρ ϲοι εν τη αναϲταϲει των δικαιων
15 ακουϲαϲ δε τιϲ των ϲυνανακειμενων ταυτα ειπεν αυτω μακαριοϲ οϲτιϲ φαγεται αρτο̅ εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
16 ο δε ειπεν αυτω ανθρωποϲ τιϲ εποιει δειπνο̅ {μεγα}
[28] και εκαλεϲεν πολλουϲ
17 και απεϲτειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπει̅ τοιϲ κεκλημενοιϲ ερχεϲθε οτι ηδη ετοιμα εϲτιν
18 και ηρξαντο απο μιαϲ παντεϲ παραιτειϲθαι ο πρωτοϲ ειπε̅ αυτω αγρον ηγοραϲα και εχω αναγκη εξελθων ιδειν αυτον ερωτω ϲε εχε με παρητημενον
19 και ετεροϲ ειπεν ζευγη βοων ηγοραϲα πεντε και πορευομαι δοκιμαϲαι αυτα ερωτω ϲε εχε με παρητημενο̅
20 και ετεροϲ ειπεν γυναικα εγημα και δια τουτο ου δυναμαι ελθειν
21 και παραγενομενοϲ ο δουλοϲ απηγγειλεν τω κ̅ω̅ αυτου ταυτα τοτε οργιϲθειϲ ο οικοδεϲποτηϲ ειπε τω δουλω αυτου εξελθε ταχεωϲ ειϲ ταϲ πλατειαϲ και ρυμαϲ τηϲ πολεωϲ και τουϲ πτωχουϲ και αναπειρουϲ και τυφλουϲ και χωλουϲ ειϲαγαγε ωδε
22 και ειπεν ο δουλοϲ κ̅ε̅ γεγονεν ο επεταξαϲ και ετι τοποϲ εϲτιν
23 και ειπεν ο κ̅ϲ̅ προϲ τον δουλον εξελθε ειϲ ταϲ οδουϲ και φραγμουϲ και αναγκαϲον ειϲελθειν ινα γεμιϲθη μου ο οικοϲ
24 λεγω γαρ υμιν οτι ουδειϲ τω̅ ανδρων εκεινων των κεκλημενων γευϲεται μου του δειπνου
25 ϲυνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι και ϲτραφειϲ ειπεν προϲ αυτουϲ
26 ει τιϲ ερχεται προϲ με και ου μειϲει τον πατερα εαυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τουϲ αδελφουϲ και ταϲ αδελφαϲ ετι τε και τη̅ ψυχην εαυτου ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
27 οϲτιϲ ουν {}
[29] βαϲταζει τον ϲταυρον εαυτου και ερχεται οπιϲω μου ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
28 τιϲ γαρ εξ υμων θελων πυργον οικοδομηϲαι ουχι πρωτον καθιϲαϲ ψηφιζει την δαπανην ει εχει ειϲ απαρτιϲμον
29 ινα μηποτε θεντοϲ αυτου θεμελιον και μη ιϲχυοντοϲ εκτελεϲαι παντεϲ οι θεωρουνταιϲ αρξωνται αυτω εμπαιζει̅
30 λεγοντεϲ οτι ουτοϲ ο ανθρωποϲ ηρξατο οικοδομειν και ουκ ιϲχυϲεν εκτελεϲαι
31 η τιϲ βαϲιλευϲ πορευομενοϲ ετερω βαϲιλει ϲυμβαλειν ειϲ πολεμον ουχι καθιϲαϲ πρωτον βουλευϲεται ει δυνατοϲ εϲιν εν δεκα χειλιαϲιν υπαντηϲαι τω μετα εικοϲι χειλιαδων ερχομενω επ αυτον
32 ει δε μη γε ετι αυτου πορρω οντοϲ πρεϲβειαν αποϲτειλαϲ ερωτα ειϲ ειρηνην
33 ουτωϲ ουν παϲ εξ υμω̅ οϲ ουκ αποταϲϲεται παϲιν τοιϲ εαυτου υπαρχουϲιν ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
34 καλον ουν το αλαϲ εαν δε και το αλαϲ μωρανθη εν τινι αρτυθηϲεται
35 ουτε ειϲ γην ουτε ειϲ κοπριαν ευθετον εϲτιν εξω βαλλουϲιν αυτο ο εχων ωτα ακουειν ακουετω