1 και ειϲελθων διηρχετο την ιεριχω
2 και ειδου ανηρ ονοματι καλουμενοϲ ζακχαιοϲ και αυτοϲ ην αρχιτελωνηϲ και ουτοϲ ην πλουϲιοϲ
3 και εζητει ιδειν τον ι̅ν̅ τιϲ εϲτιν και ουκ ηδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μικροϲ η̅
4 και προδραμων εμπροϲθε̅ ανεβη επι ϲυκωμοραιαν ινα ιδη αυτον οτι εκεινηϲ ημελλεν διερχεϲθαι
5 και ωϲ ηλθεν επι τον τοπον αναβλεψαϲ ο ι̅ϲ̅ ειδεν αυτον και ειπε̅ προϲ αυτον ζακχαιε ϲπευϲαϲ καταβηθι ϲημερον γαρ εν τω οικω ϲου δει με μειναι
6 και ϲπευϲαϲ κατεβη και υπεδεξατο αυτον χαιρων
7 και ιδοντεϲ παντεϲ διεγογγυζον λεγοντεϲ οτι παρα αμαρτωλω ανδρι ειϲηλθεν καταλυϲαι
8 ϲταθειϲ δε ζακχαιοϲ ειπεν προϲ τον κ̅ν̅ ιδου τα ημιϲυ των υπαρχοντων μου κ̅ε̅ διδωμι τοιϲ πτωχοιϲ και ει τινοϲ τι εϲυκοφαντηϲα αποδιδωμι τετραπλουν
9 ειπεν δε προϲ αυτον ο ι̅ϲ̅ οτι ϲημερον ϲωτηρια εν τω οικω τουτω εγενετο καθοτι και αυτοϲ υιοϲ αβρααμ εϲτιν
10 ηλθεν γαρ ο υιοϲ του α̅ν̅ο̅υ̅ ζητηϲαι και ϲωϲαι το απολωλοϲ
11 ακουοντων δε αυτων ταυτα προϲθειϲ ειπεν παραβολην δια το εγγυϲ αυτον ειναι ι̅λ̅η̅μ̅ και δοκειν αυτουϲ οτι παραχρημα μελλει η βαϲιλεια του θ̅υ̅ αναφαινεϲθαι
12 ειπεν ουν α̅ν̅ο̅ϲ̅ τιϲ ευγενηϲ επορευθη ειϲ χωραν μακρα̅ λαβειν εαυτω βαϲιλειαν και υποϲτρεψαι
13 καλεϲαϲ δε δεκα δουλουϲ εαυτου εδωκεν αυτοιϲ δεκα μναϲ και ειπεν προϲ αυτουϲ πραγματευϲαϲθαι εν ω ερχομαι
14 οι δε πολιται αυτου εμειϲουν αυτον και απεϲτειλαν πρεϲβειαν οπιϲω αυτου λεγοντεϲ ου θελομεν τουτο̅ βαϲιλευϲαι εφ ημαϲ
15 και εγενετο εν τω επανελθειν αυτο̅ λαβοντα την βαϲιλειαν και ειπεν φωνηθηναι αυτω τουϲ δουλουϲ τουτουϲ οιϲ εδωκε̅ το αργυριον ινα γνω τιϲ τι διεπραγματευϲατο
16 παρεγενετο δε ο πρωτοϲ λεγω̅ κ̅ε̅ η μνα ϲου προϲηργαϲατο δεκα μναϲ
17 και ειπεν αυτω ευ αγαθε δουλε οτι εν ελαχιϲτω πιϲτοϲ εγενου ιϲθει εξουϲιαν εχων επανω δεκα πολεων
18 και ηλθεν ο δευτεροϲ λεγων κ̅ε̅ η μνα ϲου εποιηϲεν πεντε μναϲ
19 ειπεν δε και τουτω και ϲυ γεινου επανω πεντε πολεων
20 και ετεροϲ ηλθεν λεγων κ̅ε̅ ιδου η μνα ϲου ην ειχο̅ αποκειμενην εν ϲουδαριω
21 εφοβουμην γαρ ϲε οτι α̅ν̅ο̅ϲ̅ αυϲτηροϲ ει αιρειϲ ο ουκ εθηκαϲ και θεριζειϲ ο ουκ εϲπειραϲ
22 λεγει δε αυτω εκ του ϲτοματοϲ ϲου κρινω ϲε πονηρε δουλε ηδειϲ οτι εγω α̅ν̅ο̅ϲ̅ αυϲτηροϲ ειμι αιρων ο ουκ εθηκα και θεριζων ο ουκ εϲπειρα
23 και δια τι ουκ εδωκαϲ μου το αργυριον επι τραπεζαν και εγω ελθων ϲυν τοκω αν αυτο ανεπραξα
24 και τοιϲ παρεϲτωϲιν ειπεν αρατε απ αυτου την μναν και δοτε τω ταϲ δεκα μναϲ εχοντι
25 και ειπον αυτω κ̅ε̅ εχει δεκα μναϲ
26 λεγω γαρ υμιν οτι παντι τω εχο̅τι δοθηϲεται απο δε του μη εχο̅τοϲ και ο εχει αρθηϲεται απ αυτου
27 πλην τουϲ εχθρουϲ μου εκεινουϲ τουϲ μη θεληϲανταϲ με βαϲιλευϲαι επ αυτουϲ αγαγετε ωδε και καταϲφαξατε εμπροϲθεν μου
28 και ειπων ταυτα επορευετο εμπροϲθεν αναβαινων ειϲ ιεροϲολυμα
29 και εγενετο ωϲ ηγγειϲεν ειϲ βηθφαγη και βηθανιαν προϲ το οροϲ το καλουμενον ελαιω̅ απεϲτειλεν δυο των μαθητων αυτου
30 ειπων υπαγετε ειϲ την κατεναντι κωμην εν η ειϲπορευομενοι ευρηϲεται πωλον δεδεμενον εφ ον ουδειϲ πωποτε α̅ν̅ω̅ν̅ εκαθειϲεν λυϲαντεϲ αγαγετε αυτον
31 και εαν τιϲ υμαϲ ερωτα δια τι λυεται ουτωϲ ερειτε αυτω οτι ο κ̅ϲ̅ αυτου χριαν εχει
32 απελθοντεϲ δε οι απεϲταλμενοι ευρον καθωϲ ειπεν αυτοιϲ
33 λυοντων δε αυτων τον πωλον ειπον οι κυριοι αυτου προϲ αυτουϲ τι λυεται τον πωλον
34 οι δε ειπον οτι ο κ̅ϲ̅ αυτου χρια̅ εχει
35 και ηγαγον αυτον προϲ τον ι̅ν̅ και επιριψαντεϲ εαυτων τα ιματια επι τον πωλο̅ επεβιβαϲαν τον ι̅ν̅
36 πορευομενου δε αυτου υπεϲτρωννυον τα ιματια εαυτων εν τη οδω
37 εγγιζοντοϲ δε αυτου ηδη προϲ τη καταβαϲει του ορουϲ των ελαιων ηρξαντο απαν το πληθοϲ των μαθητω̅ χαιροντεϲ αινειν τον θ̅ν̅ φωνη μεγαλη περι παϲων ων ιδο̅ δυναμεων
38 λεγοντεϲ ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ βαϲιλευϲ εν ονοματι κ̅υ̅ ειρηνη εν ο̅υ̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ και δοξα εν υψιϲτοιϲ
39 και τεινεϲ των φαριϲαιων απο του οχλου ειπαν προϲ αυτο̅ διδαϲκαλε επειτιμηϲον τοιϲ μαθηταιϲ ϲου
40 και αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ λεγω υμιν οτι εαν ουτοι ϲιωπηϲουϲιν οι λιθοι κεκραξονται
41 και ωϲ ηγγειϲεν ιδων την πολιν εκλαυϲεν επ αυτην
42 λεγω̅ οτι ει εγνωϲ και ϲυ και γε εν τη ημερα ταυτη τα προϲ ειρηνην {ϲου οτι ηξουϲιν ημεραι}[27]
43 {}[28] και περιβαλουϲιν οι εχθροι ϲου χαρακα ϲοι και περικυκλωϲουϲιν ϲε και ϲυνεξουϲιν ϲε πα̅τοθεν
44 και εδαφιουϲιν ϲε και τα τεκνα ϲου εν ϲοι και ουκ αφηϲουϲιν εν ϲοι λιθο̅ επι λιθω ανθ ων ουκ εγνωϲ τον καιρον τηϲ επιϲκοπηϲ ϲου
45 και ειϲελθων ειϲ το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τουϲ πωλουνταϲ εν αυτω και αγοραζονταϲ
46 λεγων αυτοιϲ γεγραπται οτι ο οικοϲ μου οικοϲ προϲευχηϲ εϲτιν υμειϲ δε αυτον εποιηϲατε ϲπηλαιον ληϲτων
47 και ην διδαϲκων το καθ ημερα̅ εν τω ιερω οι δε αρχιερειϲ και γραμματειϲ εζητουν αυτον απολεϲαι και οι πρωτοι του λαου
48 και ουχ ευριϲκον το τι ποιηϲωϲιν ο λαοϲ γαρ απαϲ εξεκρεματο αυτου ακουων