1 εν εκεινω τω καιρω επορευθη ο ι̅ϲ̅ τοιϲ ϲαββατοιϲ δια των ϲποριμων {ο}[20] δε μαθηται αυτου επειναϲαν και ηρξαντο τιλλειν ϲταχυαϲ και εϲθιειν
2 οι δε φαρειϲαιοι ιδοντεϲ ειπα̅ αυτω ιδου οι μαθηται ϲου ποιουϲιν ο ουκ εξεϲτιν ποιειν εν ϲαββατω
3 ο δε ειπεν αυτοιϲ ουκ ανεγνωτε τι εποιηϲεν δαυειδ οτε επειναϲεν και οι μετ αυτου
4 πωϲ ειϲηλθε̅ ειϲ τον οικον του θ̅υ̅ και τουϲ αρτουϲ τηϲ προθεϲεωϲ εφαγον ο ουκ εξον ην αυτω φαγειν ουδε τοιϲ μετ αυτου ει μη τοιϲ ιερευϲι̅ μονοιϲ
5 η ουκ ανεγνωτε εν τω νομω οτι τοιϲ ϲαββαϲιν οι ιερειϲ εν τω ιερω το ϲαββατον βεβηλουϲιν και αναιτιοι ειϲιν
6 λεγω δε υμιν οτι του ιερου μειζον εϲτιν ωδε
7 ει δε εγνωκειτε τι εϲτιν ελεοϲ θελω και ου θυϲιαν ουκ αν κατεδικαϲατε τουϲ αναιτιουϲ
8 κυριοϲ γαρ εϲτιν του ϲαββατου ο υιοϲ του ανθρωπου
9 και μεταβαϲ εκειθεν ηλθεν ειϲ την ϲυναγωγην αυτων
10 και ιδου ανθρωποϲ χειρα εχων ξηραν και επηρωτηϲα̅ αυτον λεγοντεϲ ει εξεϲτι τοιϲ ϲαββαϲι θεραπευειν ινα κατηγορηϲωϲι αυτου
11 ο δε ειπεν αυτοιϲ τιϲ εϲται εξ υμων ανθρωποϲ οϲ εξει προβατον εν και εαν εμπεϲη τουτο τοιϲ ϲαββαϲι ειϲ βοθυνον ουχι κρατηϲει αυτο και εγερει
12 ποϲω ουν διαφερει ανθρωποϲ προβατου ωϲτε εξεϲτιν τοιϲ ϲαββατοιϲ καλωϲ ποιειν
13 τοτε λεγει τω ανθρωπω εκτεινον ϲου την χειρα και εξετεινεν και απεκατεϲταθη υγιηϲ ωϲ η αλλη
14 εξελθοντεϲ δε οι φαρειϲαιοι ϲυμβουλιον ελαβον κατ αυτου οπωϲ αυτον απολεϲωϲιν
15 ο δε ι̅ϲ̅ γνουϲ ανεχωρηϲεν εκειθεν και ηκολουθηϲαν αυτω πολλοι και εθεραπευϲεν αυτουϲ πανταϲ
16 και επετειμηϲεν αυτοιϲ ινα μη φανερον αυτον ποιηϲωϲιν
17 ινα πληρωθη το ρηθεν δια ηϲαιου του προφητου λεγοντοϲ
18 ιδου ο παιϲ μου ον ηρετιϲα ο αγαπητοϲ μου ον ευδοκηϲεν η ψυχη μου θηϲω το πνευμα μου επ αυτον και κριϲιν τοιϲ εθνεϲιν απαγγελει
19 ουκ ερειϲει ουδε κραυγαϲει ουδε ακουϲει τιϲ εν ταιϲ πλατειαιϲ την φωνη̅ αυτου
20 καλαμον ϲυντετρειμμενον ου κατεαξει και λινον τυφομενον ου ϲβεϲει εωϲ αν εκβαλη ειϲ νεικοϲ την κριϲιν
21 και τω ονοματι αυτου εθνη ελπιουϲιν
22 τοτε προϲηνεγκαν αυτω δαιμονιζομενον τυφλον και κωφον και εθεραπευϲεν αυτον ωϲτε τον κωφον λαλειν και βλεπειν
23 και εξιϲταντο παντεϲ οι οχλοι και ελεγον μητι ουτοϲ εϲτιν ο υιοϲ δαυειδ
24 οι δε φαρειϲαιοι ακουϲαντεϲ ειπον ουτοϲ ουκ εκβαλλει τα δαιμονια ει μη εν τω βεεζεβουλ αρχο̅τι των δαιμονιων
25 ειδωϲ δε ταϲ ενθυμηϲειϲ αυτων ειπεν αυτοιϲ παϲα βαϲιλεια μεριϲθειϲα καθ εαυτηϲ ερημουται και παϲα πολιϲ η οικια μεριϲθειϲα καθ εαυτηϲ ου ϲταθηϲεται
26 και ει ο ϲαταναϲ τον ϲαταναν εκβαλλει εφ εαυτον εμεριϲθη πωϲ ουν ϲταθηϲεται η βαϲιλεια αυτου
27 και ει εγω εν βεεζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουϲιν δια τουτο αυτοι κριται εϲονται υμω̅
28 ει δε εν πνευματι θ̅υ̅ εγω εκβαλλω τα δαιμονια αρα εφθαϲεν εφ υμαϲ η βαϲιλεια του θ̅υ̅
29 η πωϲ δυναται τιϲ ειϲελθειν ειϲ την οικιαν του ιϲχυρου και τα ϲκευη αυτου αρπαϲαι εαν μη πρωτον δηϲη τον ιϲχυρον και τοτε την οικιαν αυτου διαρπαϲει
30 ο μη ων μετ εμου κατ εμου εϲτιν και ο μη ϲυναγων μετ εμου ϲκορπιζει
31 δια τουτο λεγω υμιν παϲα αμαρτια και βλαϲφημια αφεθηϲεται υμι̅ τοιϲ ανθρωποιϲ η δε του πνευματοϲ βλαϲφημια ουκ αφεθηϲεται
32 και οϲ εαν ειπη λογον κατα του υιου του ανθρωπου {ουκ}[21] αφεθηϲεται αυτω οϲ δ αν ειπη κατα του πνευματοϲ του αγιου ου μη αφεθη αυτω ουτε εν τουτω τω αιωνι ουτε εν τω μελλοντι
33 η ποιηϲατε το δενδρον καλο̅ και τον καρπον αυτου καλον η ποιηϲατε το δενδρον {απρον}[22] και το̅ καρπον αυτου ϲαπρο̅ εκ γαρ του καρπου το δενδρον γεινωϲκεται
34 γεννηματα εχιδνω̅ πωϲ δυναϲθε αγαθα λαλειν πονηροι οντεϲ εκ γαρ του περιϲϲευματοϲ τηϲ καρδιαϲ το ϲτομα λαλει
35 ο αγαθοϲ ανθρωποϲ εκ του αγαθου θηϲαυρου εκβαλλει αγαθα και ο πονηροϲ ανθρωποϲ εκ του πονηρου θηϲαυρου εκβαλλει πονηρα
36 λεγω δε υμιν οτι παν ρημα αργον ο λαληϲουϲιν οι ανθρωποι αποδωϲουϲι περι αυτου λογον εν ημερα κριϲεωϲ
37 εκ γαρ των λογων ϲου δικαιωθηϲη και εκ των λογω̅ ϲου καταδικαϲθηϲη
38 τοτε απεκριθηϲαν αυτω τινεϲ των γραμματεων λεγοντεϲ διδαϲκαλε θελομεν απο ϲου ϲημειον ιδειν
39 ο δε αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ γενεα πονηρα και μοιχαλιϲ ϲημειον επιζητει και ϲημειον ου δοθηϲεται αυτη ει μη το ϲημειον ιωνα του προφητου
40 ωϲπερ γαρ ην ιωναϲ εν τη κοιλια του κητουϲ τρειϲ ημεραϲ και τρειϲ νυκταϲ ουτωϲ εϲται ο υιοϲ του ανθρωπου εν τη καρδια τηϲ γηϲ τρειϲ ημεραϲ και τρειϲ νυκταϲ
41 ανδρεϲ νινευειται αναϲτηϲονται εν τη κριϲει μετα τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ και κατακρινουϲιν αυτην οτι μετενοηϲαν ειϲ το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε
42 βαϲιλιϲϲα νοτου εγερθηϲεται εν τη κριϲει μετα τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ και κατακρινει αυτην οτι ηλθεν εκ των περατων τηϲ γηϲ ακουϲαι την ϲοφιαν ϲολομωνοϲ και ιδου πλειον ϲολομωνοϲ ωδε
43 οταν δε το ακαθαρτον πνευμα εξελθη απο του ανθρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυϲιν και ουχ ευριϲκει
44 τοτε λεγει ειϲ τον οικον μου επιϲτρεψω οθεν εξηλθον και ελθον ευριϲκει ϲχολαζοντα ϲεϲαρωμενον και κεκοϲμημενον
45 τοτε πορευεται και παραλαμβανει μεθ εαυτου επτα ετερα πνευματα πονηροτερα εαυτου και ειϲελθοντα κατοικει εκει και γεινεται τα εϲχατα του ανθρωπου εκεινου χειρονα των πρωτων ουτωϲ εϲται και τη γενεα ταυτη τη πονηρα
46 ετι αυτου λαλουντοϲ τοιϲ οχλοιϲ ιδου η μητηρ και οι αδελφοι αυτου ιϲτηκειϲαν εξω ζητου̅τεϲ αυτω λαληϲαι
47 [отсутствует]
48 ο δε αποκριθειϲ ειπεν τω λεγοντι αυτω τιϲ εϲτι̅ η μητηρ μου και τινεϲ ειϲιν οι αδελφοι {}[23]
49 και εκτειναϲ την χειρα αυτου επι τουϲ μαθηταϲ αυτου ειπεν ιδου η μητηρ μου και οι αδελφοι μου
50 οϲτιϲ γαρ αν ποιηϲη το θελημα του πατροϲ μου του εν ουρανοιϲ αυτοϲ μου αδελφοϲ και αδελφη και μητηρ εϲτιν