1 και εμβαϲ ειϲ πλοιον διεπεραϲεν και ηλθεν ειϲ την ιδιαν πολιν
2 και ιδου προϲεφερον αυτω παραλυτικον επι κλεινηϲ βεβλημενον και ιδων ο ι̅ϲ̅ την πιϲτιν αυτω̅ ειπεν τω παραλυτικω θαρϲει τεκνον αφιε̅ται ϲου αι αμαρτιαι
3 και ιδου τινεϲ των γραμματεων ειπαν εν εαυτοιϲ ουτοϲ βλαϲφημει
4 και ειδωϲ ο ι̅ϲ̅ ταϲ ενθυμηϲειϲ αυτω̅ ειπεν ινα τι ενθυμειϲθε πονηρα εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων
5 τι γαρ εϲτιν ευκοπωτερον ειπειν αφιενται ϲου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειραι και περιπατει
6 ινα δε ειδητε οτι εξουϲιαν εχει ο υιοϲ του ανθρωπου επι τηϲ γηϲ αφιεναι αμαρτιαϲ τοτε λεγει τω παραλυτικω εγειρε αρον ϲου τη̅ κλεινην και υπαγε ειϲ τον οικον ϲου
7 και εγερθειϲ απηλθεν ειϲ τον οικον αυτου
8 ιδοντεϲ δε οι οχλοι εφοβηθηϲαν και εδοξαϲαν τον θ̅ν̅ τον δοντα εξουϲιαν τοιαυτην τοιϲ ανθρωποιϲ
9 και παραγων ο ι̅ϲ̅ εκειθε̅ ειδεν ανθρωπον καθημενον επι το τελωνιον μαθθαιον λεγομενον και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναϲταϲ ηκολουθηϲεν αυτω
10 και εγενετο αυτου ανακειμενου εν τη οικια και ιδου πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ελθοντεϲ ϲυνανεκειντο τω ι̅υ̅ και τοιϲ μαθηταιϲ αυτου
11 και ιδοντεϲ οι φαρειϲαιοι ελεγον τοιϲ μαθηταιϲ αυτου δια τι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εϲθιει ο διδαϲκαλοϲ υμων
12 ο δε ακουϲαϲ ειπεν ου χρειαν εχουϲιν οι ιϲχυοντεϲ ιατρου αλλα οι κακωϲ εχοντεϲ
13 πορευθεντεϲ δε μαθετε τι εϲτιν ελεοϲ θελω και ου θυϲιαν ου γαρ ηλθο̅ καλεϲαι δικαιουϲ αλλα αμαρτωλουϲ
14 τοτε προϲερχονται αυτω οι μαθηται ιωανου λεγοντεϲ δια τι ημειϲ και οι φαρειϲαιοι νηϲτευομεν οι δε μαθηται ϲου ου νηϲτευουϲι̅
15 και ειπεν αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοϲ πενθειν εφ οϲον μετ αυτων εϲτιν ο νυμφιοϲ ελευϲονται δε ημεραι οτα̅ απαρθη απ αυτων ο νυμφιοϲ και τοτε νηϲτευϲουϲιν
16 ουδειϲ δε επιβαλλει επιβλημα ρακουϲ αγναφου επι ιματιω παλαιω αιρει γαρ το πληρωμα αυτου απο του ιματιου και χειρον ϲχιϲμα γεινεται
17 ουδε βαλλουϲιν οινον νεον ειϲ αϲκουϲ παλαιουϲ ει δε μη ρηγνυνται οι αϲκοι και ο οινοϲ εκχειται και οι αϲκοι απολλυνται αλλα βαλλουϲιν οινον νεον ειϲ αϲκουϲ καινουϲ και αμφοτεροι ϲυντηρου̅ται
18 ταυτα αυτου λαλουντοϲ αυτοιϲ ιδου αρχων ειϲ προϲελθω̅ προϲεκυνει αυτω λεγων οτι η θυγατηρ μου αρτι ετελευτηϲεν αλλα ελθων επιθεϲ τη̅ χειρα ϲου επ αυτην και ζηϲεται
19 και εγερθειϲ ο ι̅ϲ̅ ηκολουθηϲεν αυτω και οι μαθηται αυτου
20 και ιδου γυνη αιμορροουϲα δωδεκα ετη προϲελθουϲα οπιϲθεν ηψατο του κραϲπεδου του ιματιου αυτου
21 ελεγε̅ γαρ εν εαυτη εαν μονο̅ αψωμαι του ιματιου αυτου ϲωθηϲομαι
22 ο δε ι̅ϲ̅ ϲτραφειϲ και ιδων αυτην ειπεν θαρϲει θυγατερ η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε και εϲωθη η γυνη απο τηϲ ωραϲ εκεινηϲ
23 και ελθων ο ι̅ϲ̅ ειϲ την οικια̅ του αρχοντοϲ και ιδω̅ τουϲ αυληταϲ και τον οχλον θορυβουμενο̅
24 ελεγεν αναχωρειτε ου γαρ απεθανεν το κοραϲιον αλλα καθευδει και κατεγελων αυτου
25 οτε δε εξεβληθη ο οχλοϲ ειϲελθων εκρατηϲεν τηϲ χειροϲ αυτηϲ και ηγερθη το κοραϲιον
26 και εξηλθεν η φημη αυτη ειϲ ολην την γη̅ εκεινην
27 και παραγο̅τι εκειθεν τω ι̅υ̅ ηκολουθηϲαν δυο τυφλοι κραζοντεϲ και λεγοντεϲ ελεηϲον ημαϲ υιοϲ δαυειδ
28 ελθοντι δε ειϲ την οικιαν προϲηλθα̅ αυτω οι τυφλοι και λεγει αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ πιϲτευετε οτι τουτο δυναμαι ποιηϲαι λεγουϲι̅ αυτω ναι κ̅ε̅
29 τοτε ηψατο των οφθαλμων αυτων λεγων κατα τη̅ πιϲτιν υμων γενηθητω υμιν
30 και ηνεωχθηϲαν αυτων οι οφθαλμοι και ενεβρειμηθη αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ λεγων ορατε μηδειϲ γεινωϲκετω
31 οι δε εξελθο̅τεϲ διεφημιϲαν αυτον εν ολη τη γη εκεινη
32 αυτων δε εξερχομενων ιδου προϲηνεγκαν αυτω κωφο̅ δαιμονιζομενον
33 και εκβληθεντοϲ του δαιμονιου ελαληϲε̅ ο κωφοϲ και εθαυμαϲαν οι οχλοι λεγοντεϲ ουδεποτε εφανη ουτωϲ εν τω ιϲραηλ
34 οι δε φαρειϲαιοι ελεγο̅ εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια
35 και περιηγεν ο ι̅ϲ̅ ταϲ πολειϲ παϲαϲ και ταϲ κωμαϲ διδαϲκων εν ταιϲ ϲυναγωγαιϲ αυτων και κηρυϲϲων το ευαγγελιον τηϲ βαϲιλειαϲ και θεραπευων παϲαν νοϲον και παϲαν μαλακιαν
36 ιδων δε τουϲ οχλουϲ εϲπλαγχνιϲθη περι αυτων οτι ηϲαν εϲκυλμενοι και εριμμενοι ωϲει προβατα μη εχοντα ποιμεννα
37 τοτε λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ο με̅ θεριϲμοϲ πολυϲ οι δε εργαται ολιγοι
38 δεηθητε ουν του κ̅υ̅ του θεριϲμου οπωϲ εκβαλη εργαταϲ ειϲ τον θεριϲμον αυτου