1 και εγενετο οτε ετελεϲεν ο ι̅ϲ̅ τουϲ λογουϲ τουτουϲ μετηρεν απο τηϲ γαλιλαιαϲ {και ηλθεν}[254] και ηλθεν ειϲ τα ορια τηϲ ιουδεαϲ περαν του ιορδανου
2 και ηκολουθηϲαν αυτω οχλοι πολλοι και εθεραπευϲεν αυτουϲ εκι
3 και προϲηλθον αυτω οι φαριϲεοι πιραζο̅τεϲ αυτον και λεγοντεϲ ει εξεϲτι̅ απολυϲε την γυνεκα αυτου κατα παϲαν αιτιαν
4 ο δε αποκριθειϲ ειπεν ουκ ανεγνωτε οτι ο ποιηϲαϲ απ αρχηϲ αρϲεν και θηλυ εποιηϲεν αυτουϲ
5 και ειπεν ενεκα τουτου καταλιψι α̅ν̅ο̅ϲ̅ τον π̅ρ̅α̅ και την μ̅ρ̅α̅ και προϲκολληθηϲετε τη γυνεκι αυτου και εϲο̅τε οι δυο ειϲ ϲαρκα μιαν
6 ωϲτε ουκετι ειϲιν δυο αλλα μια ϲαρξ ο ου̅ ο θ̅ϲ̅ ϲυνεζευξε̅ α̅ν̅ο̅ϲ̅ μη χωριζετω
7 λεγουϲιν αυτω τι ουν {μωϲηϲ}[255] ενετιλατο δουνε βιβλιον αποϲταϲιου και απολυϲε
8 λεγι αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ οτι μωυϲηϲ προϲ τη̅ ϲκληροκαρδιαν υμων επετρεψε̅ υμιν απολυϲαι ταϲ γυναικαϲ υμων απ αρχηϲ δε ου γεγονεν ουτωϲ
9 λεγω δε υμιν οτι οϲ αν απολυϲη τη̅ γυνεκα αυτου μη επι πορνια και γαμηϲη αλλην μοιχατε
10 λεγουϲιν οι μαθηται {}[256] ουτωϲ εϲτιν η αιτια του α̅ν̅ο̅υ̅ μετα τηϲ γυνεκοϲ ου ϲυμφερι γαμηϲαι
11 ο δε ειπεν αυτοιϲ ου παντεϲ χωρουϲι τον λογο̅ τουτον αλλ οιϲ δεδοτε
12 ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ εκ κοιλιαϲ μ̅ρ̅ϲ̅ εγεννηθηϲαν ουτωϲ και ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ ευνουχιϲθηϲαν υπο τω̅ α̅ν̅ω̅ν̅ και ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ ευνουχιϲα̅ εαυτουϲ δια την βαϲιλειαν των ο̅υ̅ν̅ω̅ν̅ ο δυναμενοϲ χωριν χωριτω
13 τοτε προϲηνεχθηϲαν αυτω πεδια ινα ταϲ χιραϲ επιθη αυτοιϲ και προϲευξητε οι δε μαθητε επετιμηϲα̅ αυτοιϲ
14 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ αφετε τα πεδια και μη κωλυετε αυτα ελθιν προϲ εμε των γαρ τοιουτω̅ εϲτιν η βαϲιλια τω̅ ο̅υ̅ν̅ω̅ν̅
15 και επιθιϲ ταϲ χιραϲ επ αυτουϲ επορευθη εκειθεν
16 και ιδου ειϲ προϲελθων αυτω ειπεν διδαϲκαλε τι αγαθον ποιηϲαϲ ζωην αιωνιον κληρονομηϲω
17 ο δε ειπεν αυτω τι με ερωταϲ περι του αγαθου ειϲ εϲτιν ο αγαθοϲ ει δε θελιϲ ειϲ την ζωην ειϲελθιν τηρηϲον ταϲ εντολαϲ
18 ποιαϲ φηϲιν ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν το ου φονευϲιϲ {}[257] ου ψευδομαρτυρηϲιϲ
19 τιμα τον π̅ρ̅α̅ και την μ̅ρ̅α̅ και αγαπηϲειϲ τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον
20 λεγι αυτω ο νεανιϲκοϲ παντα ταυτα εφυλαξα τι ετι υϲτερω
21 εφη αυτω ο ι̅ϲ̅ ει θελιϲ τελιοϲ γενεϲθε υπαγε πωληϲον ϲου τα υπαρχοντα και δοϲ πτωχοιϲ και {εξετε}[258] θηϲαυρον εν ο̅υ̅ν̅ω̅ και δευρο ακολουθι μοι
22 ακουϲαϲ δε ο νεανιϲκοϲ απηλθεν λυπουμενοϲ ην γαρ εχων κτηματα πολλα
23 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου αμην λεγω υμιν οτι πλουϲιοϲ δυϲκολωϲ ειϲελευϲετε ειϲ την βαϲιλιαν των ο̅υ̅ν̅ω̅̅̅
24 παλιν δε λεγω υμιν οτι ευκοπωτερον εϲτιν καμηλον δια τρηματοϲ ραφιδοϲ ειϲελθιν η πλουϲιον ειϲ τη̅ βαϲιλιαν του θ̅υ̅
25 ακουϲαντεϲ {}[259] οι μαθηται εξεπληϲϲοντο ϲφοδρα λεγο̅τεϲ τιϲ αρα δυνατε ϲωθηνε
26 εμβλεψαϲ δε ο ι̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ {}[260] τουτο αδυνατον εϲτιν παρα δε θ̅ω̅ δυνατα παντα
27 τοτε αποκριθειϲ ο πετροϲ ειπεν αυτω ιδου ημιϲ αφηκαμεν παντα και ηκολουθηϲαμε̅ ϲοι τι αρα εϲται ημιν
28 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ αμην λεγω υμι̅ οτι υμιϲ οι ακολουθηϲαντεϲ μοι εν τη παλινγενεϲια οταν καθιϲη ο υ̅ϲ̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ επι θρονου δοξηϲ αυτου καθηϲεϲθε και αυτοι επι ι̅β̅ θρονουϲ κρινοντεϲ ταϲ ι̅β̅ φυλαϲ του ι̅η̅λ̅
29 και παϲ οϲτιϲ αφηκεν αδελφουϲ η αδελφαϲ η π̅ρ̅α̅ η μ̅ρ̅α̅ η γυναικα η τεκνα η αγρουϲ {ενεκα}[261] του εμου ονοματοϲ εκατονταπλαϲιονα λημψετε και ζωην αιωνιον κληρονομηϲι
30 πολλοι δε εϲοντε εϲχατοι πρωτοι και πρωτοι εϲχατοι