1 І было жыцьця Соррынага сто дваццаць сем год: гады жыцьця Соррынага.
2 І памерла Сорра ў Кіраф-Арбе, ён жа Гэўрон, у зямлі Канаанскай. І прышоў Абрагам із жалобаю па Сорры, і плакаць па ёй.
3 І ўстаў Абрагам ад віду памерлае свае, і гукаў сыном Гэтавым, кажучы:
4 «Падарожнік і асяленец я ў вас; дайце імне на собскасьць магілу з вамі, і я пахаваю памерлую сваю ад віду свайго».
5 І адказалі сынове Гэтавы Абрагаму, кажучы яму:
6 «Паслухай нас, спадару мой! князь Божы ты сярод нас; у найвыбарнейшым із нашых пахавальных месцаў пахавай памерлую сваю; ніхто з нас пахавальнага месца свайго не забароне табе на пахаваньне памерлае твае».
7 Абрагам устаў і пакланіўся народу зямлі — сыном Гэтавым;
8 І гутарыў зь імі, кажучы: «Калі гэтага зыча душа ваша, каб я пахаваў памерлую сваю ад віду свайго, то паслухайце мяне, прычыніцеся за мяне ў Ефрона, сына Цогаровага,
9 І дасьць ён імне пячору Махпелу, што ў яго, што на канцу поля ягонага, за поўнае срэбра аддасьць імне яе сярод вас, на собскасьць да пахаваньня».
10 Ефрон сядзеў сярод сыноў Гэтавых; і адказаў Ефрон Гэціч Абрагаму ўчуткі сыноў Гэтавых, перад усімі, каторыя ўходзілі ў брамы места ягонага, кажучы:
11 «Не, спадару, мой, паслухай мяне: поле я даў табе і пячору, каторая на ім, даў табе: перад ачмі сыноў народу свайго даў табе яе, пахавай памерлую сваю».
12 І пакланіўся Абрагам перад народам зямлі,
13 І гукаў Ефрону ўчуткі люду зямлі, кажучы: «Калі б ты толькі паслухаў мяне, я дам табе срэбла поля; вазьмі ў мяне, і я пахаваю памерлую сваю там».
14 І адказаў Ефрон Абрагаму, кажучы яму:
15 «Спадару мой! паслухай мяне: зямля чатырыста сыкляў срэбла; меж імною й табою што гэта? і памерлую сваю пахавай».
16 І паслухаў Абрагам Ефрона; і адважыў Абрагам Ефрону срэбла, праз каторае ён казаў учуткі сыноў Гэтавых, чатырыста сыкляў срэбла, якое ходзе ў купцоў.
17 І зацьверджана поле Ефронава, каторае ў Махпеле, каторая перад Мамрэ, поле а пячора каторая на ім, і кажнае дзерва, каторае на полю, у вусіх межах ягоных наўколо,
18 Абрагаму ў куплю перад ачмі сыноў Гэтавых, усіх уходзячых у брамы места ягонага.
19 Просьле гэтага Абрагам пахаваў Сорру, жонку сваю, у пячоры поля ў Махпеле, перад Мамрэ, каторае Гэўрон, у зямлі Канаанскай.
20 І зацьверджана тое поле а тая пячора, каторая на ім, Абрагаму на пахоўную собскасьць ад сыноў Гэтавых.